ماه مبارک رمضان

سید صادق شیرازی
  • در موضوع وداع با ماه مبارک رمضان دعاهای چندی از پيشوايان دين صلوات الله عليهم وارد شده است. برای نمونه از امام سجاد و امام صادق عليهما السلام به طور جداگانه دو دعا در اين خصوص وارد شده که مرحوم اخوی (آیت الله العظمی سید محمد حسینی شیرازی قدس سره) هر دو را در اواخر اعمال ماه مبارک رمضان آورده اند.

بکوشيد اين دو دعا را با التفات به معانی و مضامين بلند آن بخوانيد تا اين که از ماه مبارک رمضان بيشتر بهره برداری کنيد. در دعای وداع امام صادق با ماه مبارک رمضان آن حضرت به درگاه خدای متعال چنين عرضه می دارند: «اللهم اني أسلک …. ان تجعل شهرنا هذا أعظم شهر رمضان مرّ علينا منذ أنزلتنا الي الدنيا برکة في عصمة ديني وخلاص نفسي و قضاء حوائجي؛ پروردگارا، از درگاه تو مسئلت دارم که …. اين ماه را پربرکت ترين ماه رمضانی قرار دهی که از زمانی که به دنيا فرودمان آورده ای به خود ديده ايم و آن را با ايمنی در دين و رهايی نفس و برآمدن حاجاتمان توأم سازی».

حضرت در اين دعا در اواخر ماه مبارک رمضان ازخدای متعال «عصمت در دين» را طلبيده اند. «عصمت» در لغت به معنای نگهداری است. امامان معصوم نيز از آن رو «معصوم» خوانده می شوند که از کارهای ناروا خودداری می کنند و خود را از حرام و مکروه و آنچه خوشايند خدا نيست نگاه می دارند. اين مقام درجه بالايی از عصمت است ولی ما هم بايد از خدای متعال عصمت در دين را مسئلت کنيم. همان طور که برخی از مردم از سرمايه، تندرستی يا ديگر داشته های دنيوی خود نگهداری می کنند، دين آدمي نيز به نگهداری نياز دارد و همان طور که می بينيم امام صادق عليه السلام در اين دعاهای شريف به ما ياد می دهند نگاهداشت دين خود را از درگاه باری تعالی درخواست کنيم.

خدای متعال در دو جای قرآن و طی دو آيه به ما آموخته است که دعا و درخواست از خدا بايد با کوشش توأم باشد. خدای متعال فرموده است: «قُلْ مَا يَعْبَأُ بِکُمْ رَبِّي لَوْلَا دُعَاؤُکُمْ؛ بگو اگر دعای شما نباشد، پروردگارم به شما اعتنايی ندارد». يعنی انسان بايد روی نياز به درگاه باری تعالی آورد و برآوردن همه خواسته هايش را از خدای متعال مسئلت کند. در جای ديگری از قرآن آمده است: «وَأَن لَّيْسَ لِلْإِنسَانِ إِلَّا مَا سَعَي؛ برای انسان جز نتيجه کوشش او حاصلی نيست».

يکی از معانی «سعی» دويدن است. در زبان عربی به کسی که آهسته راه می رود نمی گويند در حال سعی است. اگر سعی دويدن با پاست، سعی در عصمت دين به معنای مواظبت و پيگيری است.

از مقايسه اين دو آيه شريفه معلوم می شود که انسان بايد در عين حال که دست به دعا بر می دارد و از خدا توفيق و برکت می طلبد، خود نيز بايد اهل سعی باشد و برای عصمت دين و ديگر حوائج خود کوشش و پیگيری به خرج دهد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *